NIETS DOEN

Toen we 2 jaar geleden naar Dordrecht verhuisden zei ik, zo lekker niets gaan doen, behalve op de kleinkinderen passen. Dat doen we nog steeds, maar ik ben inmiddels secretaris van de bewonerscommissie. En zit in de stuurgroep van de VVD dames in de Drechtsteden. Verder ook vrijwilligster bij de permanente verkiezingscampagne van de VVD Dordrecht.

Het is allemaal niet veel maar opgeteld ben ik toch weer aardig actief. Het meeste kan ik thuis doen.  Nu heb ik het geluk met een man die heel veel doet, zowel thuis als ondersteunend bij alle andere zaken.
En uiteindelijk is het nog steeds zo, dat helemaal niets doen nog geen optie voor mij is. Ik denk ook dat bezig blijven goed is.

En we genieten ook van onze vrije tijd!

100 jaar vrouwen kiesrecht, en nu?

Gisteren bij de bijeenkomst van het Liberaal Vrouwen Netwerk geweest. Die was naar aanleiding van  het 100 jaar vrouwen kiesrecht. Er is in die 100 jaar door vrouwen veel bereikt op het gebied van emancipatie en invloed in de politiek. Maar we zijn er nog lang niet.

Onze regering roept, dat ze meer vrouwen aan de top willen, maar blijkbaar geldt dat voornamelijk voor het onderwijs, de zorg en het bedrijfsleven. Want in de bestuurlijke en politieke sector valt het tegen, zeker met vrouwen aan de top. Ook in  mijn eigen liberale partij.

En vrouwen met ambitie hebben het nog steeds lastig. Ze krijgen te maken met tegenwerking vanuit bestaande bolwerken. Daar moeten we ons tegen verzetten. Niet altijd gaan voor de lichte portefeuilles maar ook voor de zwaardere. Ik denk dat daar best goede vrouwen voor te vinden zijn als er de moeite genomen wordt om buiten de eigen kring, bijvoorbeeld in de provincie te zoeken.
Meer vrouwen op kandidaten lijsten is een eerste stap. Ik geloof niet in quota maar wel in elkaar stimuleren en steunen. Zo zou ik graag meer vrouwen in selectiecommissies willen hebben die andere vrouwen vooruit willen helpen, altijd met oog voor kwaliteit.

Wat bij vrouwen ook meespeelt is de thuis en werksituatie. Je moet de directe omgeving uitleggen wat de gevolgen zijn van een politieke carrière. En een eerlijke verdeling in taken met partners is heel belangrijk. Ik heb altijd de volledige medewerking, hulp en steun van mijn man gehad. Gelukkig is er onder de jongere generaties al veel verbetering op dit gebied.
In Nederland werken veel vrouwen in deeltijdbanen, ik vind dat er ook in de politiek op alle niveaus deeltijd/duobanen moeten zijn. Zowel voor mannen als vrouwen.

Wat we ook moeten doen, is interesse kweken voor de politiek, het raakt ons dagelijks leven en het gaat ook over de toekomstige generaties. Er wordt door vrouwen veel gestemd bij alle verkiezingen, maar veel stemmen er op een man. Dat is eigen keuze, maar het komt ook doordat veel mensen automatisch op de nummer 1 van een lijst stemmen. En laat dat nu meestal een man zijn? Dus zeg tegen vrouwen 'kijk eens verder op de lijst, wie weet staat er een vrouw op die je kent of die je aanspreekt.'

Nogmaals 100 jaar vrouwenkiesrecht is mooi, maar nu nog meer ambitie en strijden voor eerlijke kansen. Dan duurt het hopelijk geen 100 jaar voordat we 50% vrouwen hebben in de politieke arena.

NEDERLAND DUURZAAM HOE EN WANNEER?

De doelstellingen zijn duidelijk. De belangrijkste is, dat in 2030 de CO2-uitstoot 49% gedaald moet zijn ten opzichte van 1990.  
Wetend dat Nederland maar 0,4% van de totale CO2 uitstoot wereldwijd. Zijn goede afspraken en het nakomen ervan van groot belang. We kunnen het niet alleen, maar bijdragen is een must. Nederland draagt ook bij door haar kennis van landbouw en water.

Wat kunnen we zelf? 

Afbouwen fossiele brandstoffen zoals olie en gas. Maakt ons ook minder afhankelijk van Rusland en de Arabische landen. Betekent het sluiten van de kolencentrales. 

Nederland zonder gas is het ideaal. Het afval van elektriciteit kan worden gerecycled. Dat drukt ook de kosten. En levert banen op in deze industrie. 

We hebben windenergie, dat werkt, maar je kunt heel Nederland niet volbouwen met windmolens en zelfs als je op deze in zee zet is dat niet genoeg. Biobrandstof is een optie. 70% minder roet en fijnstof maar de nadelen zijn veel grondoppervlak nodig en mogelijk duurdere voedselprijzen.

Zonnepanelen zijn goed, maar als je ernaar kijkt is het geen mooi gezicht. Hier kan innovatie verbetering brengen. Er zijn al alternatieven zoals verweken in dakpannen. Nadelen zijn de kosten en minder energieopbrengst. De panelen tussen leien dakpannen vallen minder op en het rendement is hoger. Dus zouden rijk en gemeenten hier het voortouw kunnen nemen door ze op overheidsgebouwen te gebruiken.

Bovenstaande opties zijn dus een begin maar onvoldoende. Blijft over kernenenergie. Daar willen we ook vanaf. Een alternatief waar de TU Delf onderzoeken naar doet is Thorium in plaats van uranium. De voordelen zijn het is oneindig beschikbaar, het kan bijvoorbeeld gewonnen worden uit zand. Bijna geen radioactief afval En geen plutonium voor kernwapens. Nadeel is dat er op den duur ook hier een tekort kan ontstaan. Thorium in zand wordt in lage concentraties gewonnen. Alle mineralen waarvan nu bekent is dat Thorium ook kan worden gewonnen zitten in de grond van India, Australië en de VS. Er wordt onderzocht of Thorium in Nederland ook uit andere mineralen kan worden gehaald. En hoe de centrales dat moeten verwerken

We zijn er dus nog lang niet uit. Maar de tijd dringt. Ik denk dat alle energiebronnen van de toekomst nog niet zijn ontdekt. Thorium lijkt mij een goed alternatief. De oplossing is dus investeren in innovatie. Dat gebeurt wel, maar is het voldoende? En gaat het snel genoeg? 
En wat zijn de kosten en wie gaat het betalen? Je kunt de rekening niet bij de burgers leggen en ook niet helemaal bij het bedrijfsleven zonder de mogelijkheid van terugverdienen.  De verantwoording ligt bij de politiek niet alleen om te investeren maar vooral om te faciliteren. En anderen uit te dagen te investeren. Want als Nederland de kennis heeft is dat goud waard en biedt de mogelijkheid om de kosten terug te verdienen. Innovatie is het sleutelwoord!

Hoe ver gaat Europa?

Ik vraag mij af hoe ver gaan we met Europa? Zelf ben ik een voorstander van Europese samenwerking. Het heeft vrede en betrekkelijke rust gebracht. Maar de grens is volgens mij bereikt van wat er door Europa geregeld moet worden.

Een voorbeeld:
Wij willen vijf dagen ouderschapsverlof voor vaders invoeren. Los van of je het er mee eens bent, worden we door Europa gedwongen om er 10 van te maken. Zij bemoeien zich dus met binnenlandse politiek. Op wat voor gebied gaan ze straks onze regering nog meer opzij zetten?

En dan de financiële status die steeds verder opgerekt gaat worden. Nederland betaald al heel veel maar als de plannen doorgaan kan dat nog meer worden.

Op dit moment speelt het migrantenvraagstuk. Of je mensen binnen of buiten Europa opvangt en hoe kunnen we landen die gewoon  niets doen dwingen om mee te werken? Het gaat in veel gevallen om mensen die gevlucht zijn voor ellende. Natuurlijk zitten er economisch vluchtelingen onder waarvoor terugkeer mogelijk is. Daar moet streng en vooral snel naar gekeken worden. Maar echte vluchtelingen moeten geholpen worden.

Helaas is het probleem van de mensensmokkelaars en bootvluchtelingen die voor geld bedrogen worden moeilijk op te lossen in de landen waar ze vandaan komen. Dus blijven ze in Europa aankomen. De eenheid binnen de Unie over dit onderwerp is ver te zoeken.

Mijn conclusie is, dat Europa ons veel heeft gebracht maar niet alles wat wij er van hebben verwacht. En nu, gaat Nederland toegeven aan alle voorstellen en eisen of trappen wij hard op de rem? Wat mij betreft wel. Maar wat is daarvan het gevolg? Minder of misschien zelfs helemaal geen Europa. Dat zou economisch schadelijk zijn voor Nederland maar zo gaat het ook niet goed.

Meedenken

Als je sociaal media volgt zou je denken dat er veel mensen zijn die meedenken over de vraagstukken waar mee de Nederlandse Politici zich bezighouden. Maar dat is niet zo. Mensen kijken naar wat hun eigen belang is (dat mag) en luisteren naar wat de media daar over zeggen.

Dan wordt er vaak van alles geroepen zonder dat ze weten wat de achterliggende motieven zijn. Artikelen lezen of de debatten volgen doen maar heel weinig mensen. En ik denk dat er genoeg zijn die zelfs het nieuws niet of half volgen. En helaas zitten daar veel jongeren bij.

Dat is jammer, want Nederland kan best wat meer (politiek) actieve mensen met een eigen mening gebruiken.
Meedenken is net als stemmen een recht waarvan je gebruik kan maken.

Rustige dagen

Ons vertrek uit Rotterdam betekende ook dat wij de VVD Rotterdam verlieten. Dus zei tegen mijn man, dan krijgen we het rustiger. Ook omdat ik al gestopt was met het voorzitterschap van de Zonnebloem.
Lekker thuis, op de kleinkinderen passen af en toe naar musea en daagjes weg.
Maar nu zijn we meer dan een jaar verder.

Omdat we lid zijn van de VVD Dordrecht hebben we al veel bijeenkomsten bijgewoond. En zeker met de verkiezingen in aantocht zijn we weer actief. Ik sta op de lijst voor de gemeenteraad weliswaar onverkiesbaar maar toch. Verder heb ik een groep gemaakt voor VVD dames in de Regio waarvoor ik ook wat wil gaan organiseren.
En vanaf a.s. Maandag ben ik bestuurslid van de huurderscommissie Planetenlaan.

Dus hoezo rustiger tijden? Ik denk dat wij daar gewoon niet geschikt voor zijn. Want ook Sjaak doet weer vrolijk mee. En wij vinden het geweldig, dat dochter op een vierde plaats staat op de VVD lijst voor de gemeenteraad van  Hendrik Ido Ambacht.
Natuurlijk passen we veel op de kleinkinderen en de musea en uitstapjes worden echt niet verwaarloosd.

Dit betekend, dat we het af en toe weer druk hebben. Waarom? Omdat we het leuk vinden om bij te blijven en onszelf nuttig te maken. En rustige dagen die worden gewoon ingepland.